نوع مقاله : مقاله ترویجی
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات کشاورزی
2 هیات علمی بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، ،سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
3 هیات علمی بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
چکیده
خشکی آخر فصل یکی از مهمترین عوامل محدودکننده تولید گندم در مناطق معتدل استان اصفهان است و هر ساله موجب کاهش عملکرد و افت کیفیت محصول میشود. در چنین شرایطی، شناسایی و ارزیابی لاینهای امیدبخش متحمل به تنش خشکی، یکی از مؤثرترین راهکارهای افزایش پایداری تولید و بهبود بهرهوری مصرف آب است. در این بررسی که در سال زراعی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در شهرستان برخوار اجرا شد، سه لاین امیدبخش گندم (MDH-400-06،MDH-400-10 وM-400-19 ) در شرایط مزرعه کشاورزان، تحت دو شرایط آبیاری معمول و تنش خشکی آخر فصل، با ارقام رایج بامداد و سپهر مقایسه شدند. نتایج نشان داد لاین MDH-400-06 در هر دو شرایط، بهویژه در تنش خشکی آخر فصل، عملکرد دانه بالاتری نسبت به ارقام شاهد داشت؛ به طوری که در شرایط معمول ۵۹۵۰ و در شرایط تنش ۳۹۵۰ کیلوگرم در هکتار عملکرد تولید کرد و پایداری تولید مطلوبی از خود نشان داد. برگزاری فعالیتهای ترویجی شامل روز مزرعه، کارگاه آموزشی و روز انتقال یافتهها، موجب آشنایی بهرهبرداران با ویژگیهای این لاین و افزایش استقبال آنان از ارقام جدید شد. این مقاله ضمن معرفی این دستاورد، راهکارهای استفاده از آن را در مزارع مناطق معتدل استان اصفهان ارائه میکند.
کلیدواژهها
موضوعات